The ADHD-files

Vandaag zag ik een kennis van me, Johan, die waarschijnlijk een goede vriend van me wordt. Dat gevoel heb ik toch. Johan heeft mij vandaag goed geholpen want om eerlijk te zeggen, ik had geen geld meer. Ik ben een mooie, slimme; getalenteerde; niet domme, blonde griet op de rand van de armoedegrens. Op de rand van het faillissement, onlangs nog bijna uit mijn gezellige, doch veel te kleine appartementje verjaagd door onmin met de buurman (generatiekloof: hij feest- ik feest niet meer) Klaar om het Koninklijk Paleis te bestormen en aan de geliefde koning te vragen om mij 20.000 euro te geven, die ik nuttig zal besteden aan mijn schulden, een laptop, een reis naar NYC (om een artikel te schrijven en dat te gebruiken als middel om bij een reismagazine voet aan grond te krijgen, want ik wéét dat dat één van dingen is die ik het beste kan, simpelweg omdat ik als ik reis zo ontzettend veel nieuwe impulsen krijg dat ik de hele wereld aankan en kan afreizen) Of een reis naar Brazilië, om te sc...

Dit komt van de site www.ADHD-volwassenen.be: EEG-biofeedback is een interessante methode voor een duurzame behandeling van AD(H)D. Succes, ook op langere duur is echter niet bij voorbaat verzekerd. Wat ik daarmee bedoel is dat een dergelijke behandeling niet als een panacee moet worden gezien. Het is slechts een startpunt. Verdere begeleiding van de patient en zijn/haar partner of ouders is noodzakelijk om ook daadwerkelijk gemotiveerd aan de verdere ontwikkeling te werken. Vooral (jonge) volwassenen die veelal een scala aan negatieve ervaringen hebben doorgemaakt hebben vaak langdurige ondersteuning nodig om blijvende verandering te kunnen bewerkstelligen en gemotiveerd te blijven. Leren omgaan met sterke emoties, en het aanpassen van sociaal gedrag kan nu eenmaal niet in korte tijd. EEG-biofeedback is slechts éen instrument in het orkest: bepalend voor het uiteindelijke muziekresultaat, maar niet solo.

Normaal gezien ging ik maandag voor de eerste keer naar een praatgroep gaan. Via de site http://www.adhd-volwassenen.be/ vernam ik dat er één keer per maand in Wilrijk een praatsessie wordt georganiseerd. Dit ook in andere steden. Ik belde voor informatie met een zekere Carla en we spraken over het gegeven. Zij is 56 en heeft zelf ook ADHD. Ik vertelde haar over mijn Rilatine-gebruik. Zij antwoordde met iets dat mij zeer verontrustte: het effect van Rilatine zou tijdelijk zijn, de chaos komt terug. Ik was daar echt niet goed van en in plaats van naar die praatgroep te gaan, ben ik depri op de zetel blijven liggen en heb dan maar naar "Wie wordt de man van Phaedra?" gekeken. Wat was mijn gevoel nu? Ik wil niet terug naar die toestand. En ik heb er mijn bedenkingen bij dat het effect tijdelijk is. Waarschijnlijk wel, als je niet leert van je fouten. En dat kan je juist wel, dankzij die Rilatine. Vandaar dat het zo belangrijk is om therapie te krijgen in die periode. Om je foute...

Als ik mijn CV overloop,die zowel een visie geeft van mijn mislukkingen als mijn successen, zijn er een aantal terugkerende zaken die mij de das hebben omgedaan. Ten eerste heb ik veel jobs op mijn palmares staan die een repetitief karakter inhielden. Om even wat concreter te zijn: Ik werkte een tijd voor de stad Antwerpen en werd op een gegeven moment overgeplaatst naar het Museum Maeyer Van den Bergh, alwaar ik de godganse dag de voorwerpen van het museum moest invoeren met behulp van een registratiesysteem, genoemd de Tinreg. Dat is dus de dood van een ADHD'er. Wij hebben prikkels nodig, een veranderende stimulerende omgeving, waar bij voorkeur regelmatig iets nieuws gebeurt. Hoe uitte mijn deficit zich in deze job? Ik viel elke dag steevast even in slaap om half drie. Want ik deed zoveel moeite om me te concentreren, dat ik er gewoon erg moe van werd. Natuurlijk niet bevorderlijk om een job te houden als er toevallig iemand binnenkomt die een ingedommelde werknemer ziet. Verder...

Zogezegd is er 5 % van de Belgische bevolking die ADHD heeft. Volgens mij is dat minstens 7 % want hoeveel mensen zijn er NIET gediagnosticeerd en beseffen niet dat ze het hebben? Je hebt verschillende soorten ADHD'ers: degenen die een job doen die ze graag doen en die dan waarschijnlijk ook met succes uitoefenen en er naar eigen zeggen geen last van ondervinden en geen medicatie nemen omdat ze hun energie op de juiste manier kunnen kanaliseren. degenen die het op vroege leeftijd ontdekt hebben, medicatie namen en er zogezegd uitgegroeid zijn (maar dat is niet, men groeit er niet) degenen die het op late leeftijd ontdekken, medicatie nemen en geen job vinden degenen die het hebben, maar er zich niet van bewust zijn en het ook niet willen weten en op die manier blijven voortsukkelen in de woestijn, zonder het licht te zien. (de Non-believers) de oudere generatie, die al op pensioen is en er in zijn leven niet veel last van had, omdat de eisen op de arbeidsmarkt toen niet zo hoog war...

doe ik een oproep aan een aantal mensen die Schoon en Meedogenloos gezien hebben en een uitzonderlijke empathie voor me opvatten 1. Welke neurochirurg wil mij helpen zonder dat ik minstens 300 euro moet betalen voor een CAT-scan? Ik wil weten hoe érg mijn ADHD is en ik weet wel hoe erg het voelt zonder medicatie maar ik ik kan helaas niet mijn eigen hersenen scannen 2. Wie is er gespecialiseerd in ADHD-therapie en wil mij daar kosteloos mee helpen? Het zou wederzijds een win win situatie kunnen zijn want ik heb veel zicht op mijn eigen problematiek maar heb behoefte aan gedragstherapie, juist omdat ik zoveel dingen in mijn leven fout heb gedaan 3. Wie wil mij sponsoren om een foundation op te richten voor volwassenen ADHD'ers die er niet in geslaagd zijn een zinvol bestaan op te bouwen. Het geld van de foundation zou gaan naar medicatie, therapie en begeleiding naar de geschikte baan? 4. Wie wil mij sponsoren om dit jaar mijn roman af te maken? Een laptop, een reisje van een paar d...

Mijn excuses voor lange tijd niet in deze blog geschreven te hebben. Ik was meer dan een week internetloos en telefoonloos omdat er op vreemde wijze een kabel was doorgesneden in de gang. Ik heb dit niet op mijn geweten uiteraard, ik ga mezelf niet in die mate saboteren en mijn buurman doet alsof zijn neus bloedt. Hij wil nu ook weer vrede stichten, mij goed, zolang hij maar weer niet denkt dat hij mijn deur kan platlopen, I want some privacy, please! Ondertussen is de man van BC al een derde keer, af en toe zijn er nog problemen, namelijk om de paar minuten valt mijn verbinding uit. De kommer en kwel is dus nog niet voorbij. Miserie trekt miserie aan, zegt een kennis van me. Blijkbaar maar in dit geval blijft het al een paar jaar van kwaad tot erger gaan. Financieel gezien. Op het vlak van de liefde heb ik ook nog niet veel geluk gehad, dat mag ook wel eens gaan komen. Maar ja, veel mannen zijn bang van mij, ze denken dat ze me niet aankunnen en gelijk hebben ze. Ik heb echt een intel...

droomjob één: journaliste liefst in de volgende gebieden: film, muziek, life style, hedendaagse kunst, literatuur, poëzie bij Sanoma, maakt niet uit, Story, Libelle, Flair, Dag Allemaal. Wat zijn mijn troeven? Ik bne op de hoogte van alle nieuwtjes van de sterren, ik ken heel veel namen en kan de gezichten erbij plakken. Mijn contacten zijn heel uitgebreid, ik ken zowel Luc Tuymans als Marie Vinck als de ganse Belgische muziekscène als Erik van Looy, Jan Verheyen, Tess Goossens, Marcel Vantilt, Jess Degruyter, Heleen Van Royen en nog vele anderen Ik ben een vlotte prater en kan sinds enkele jaren heel goed luisteren. Ik ben goed in interviewen, tenminste als ik daar de kans voor krijg. En kansen heb ik nog niet veel gehad, veel te weinig. Ik heb echt een mooie stem. Ik heb een jaar dictie gedaan, een jaar toneel. Er zijn al heel veel mensen die me gezegd hebben dat ik een radiostem heb en ik weet dat ik me op de radio ten volle zou kunnen uitleven. Voice over voor TV-programma's o...

Ik merk van mezelf dat ik de laatste maanden als een missionaris op pad ben om andere ADHD'ers te ontdekken en die zelfs te diagnosticeren. Ik weet zeker dat dit ook weer een fase is in mijn groeiproces. Ik vind het zelfs edelmoedig van me want ik wil die mensen helpen maar dat is nu net het moeilijke met AD(H)D'ers: ze horen je wel maar het dringt niet tot hen door. Ze vangen flarden op van het geheel maar interpreteren vaak dingen verkeerd en maken een vervormde puzzel van de realiteit. Hetgeen zij essentieel achten en als hoofdzaak zien, is voor anderen slechts een bijzaak. Omdat zij concentratiestoornissen hebben, vangen zij niet alles op. Ze missen een deel van het geheel. Zie je als je aan iemand vraagt of hij weet wat ADHD is, dan antwoordt men meestal: "Nou ja, das hyperactief zijn, hé. Pff, hyperactief zijn, precies alsof dat dat zoveel voordelen heeft, ik ben mijn hyper gelukkig kwijt en het is inderdaad dat zo dat je een tomeloze energie kan hebben en als je die...

Vanochtend kon ik mijn bed niet uit. ik wist dat ik mijn Rilatine moest pakken maar ik had geen zin om op te staan. Dat gebeurde me vroeger de hele tijd. Nu heb ik nog geen werk maar in het verleden zorgde deze non-actie er wel eens voor dat ik te laat kwam op het werk. Ik bleef maar ronddolen in mijn dromen, het was echt supervermoeiend, continu rotondes maken in je geest en het kwam steeds bij hetzelfde uit, ik zocht de achternaam van éne Wouter die bij Focus Knack werkt en een aantal jaren geleden de huisgenoot was van mijn ex-vriendje Darcy, de liefde die ik had voor ik met Alexander was. Ook een relatie die ik heb verpest door mijn ADHD-zijn. Zie je, Darcy was een ongelooflijk gedisciplineerd iemand en ik was in die tijd een wervelwind die veel stof achterliet maar weinig actie. Of misschien wel actie maar de verkeerde actie. Terwijl hij toch zeven jaar jonger was en ik de meest wijze had moeten zijn, was ik dat helemaal niet. We zijn twee jaar samen geweest en het heeft ons nog e...

Zo gaat dat dan, met volwassen ADHD'ers die geen job vinden omdat ze al 26 jobs hebben gedaan. Ik moet een deurwaarder betalen, 50 euro. Ik moet mijn Belgacom-rekening betalen, 114 euro. Ik kan het niet. Ik heb nog 10 euro om de maand rond te komen. Mijn medicatie is bijna op, ik haal het misschien nog net tot Nieuwjaar. Ik heb geen liefhebbend vriendje, neen, ik vertrouw geen enkele man meer na hetgeen ik met Alexander heb meegemaakt. Ik ben niet meer creatief, ik ben depressief. Iemand beloofde me enkele maanden geleden uit de nood te helpen. Ik moest wat geduld hebben, zei hij. Weet hij dan niet dat deurwaarders geen geduld hebben? Ik heb geen hopen kerstcadeaus ontvangen, nooit trouwens. Ik heb gisteren wel een chocoladefonduestelletje gekregen van een lieve vriendin, Esther. Met haar en haar man en drie kinderen heb ik de kerst doorgebracht. Allemaal heel fijn, behalve dat ik op kerst net mijn maandstonden kreeg en dan ben ik heel depri. Zo depri dat ik zwarte gedachten heb. Z...

Ik vind het wel fijn hoor dat Zit Stil stilaan is rechtgestaan en nu al een petitie heeft op de site sinds september. Ik heb hen dan ook mijn blog gestuurd en ik geloof dat hetgeen ik schreef toch wel enigzins de zaak versneld heeft. Lees maar in mijn stukje over: als ik in de politiek zou zitten... Waar Zit Stil nu eindelijk dan voor ijvert, is de terubetaling van geneesmiddelen voor volwassenen. Tegenwoordig betaal ik toch al zo'n vijftig euro en dat is dan nog een minimum want als ik echt de maximum hoeveelheid Rilatine zou nemen, kom ik pas toe met 100 euro. En nog meer, woensdag 14 december stond er een artikel in de krant, ook weer over Zit Stil met de stelling dat de wachttijd kan oplopen tot 2 jaar, inderdaad, ook weer net wat ik had geschreven. Ik ben er ergens wel fier op hoor, dat ze mijn ideeën ter harte nemen. Enfin, dat denk ik toch hé. Ik zal volgende week eens contact met hen opnemen, want ik heb wel zin om in een praatgroep te gaan nu. Hopelijk kan ik het aan, want...

Er staat in Flair dat mijn relaties, jobs en blabla zich razendsnel opvolgenden. Zo is het niet. Ik heb er wel heel wat gehad, van elk, maar niet al mijn relaties volgden zich razendsnel op en niet al mijn jobs en vriendschappen, dit is echt een overstatement. Om maar te illustreren: Alexander en ik zijn al elf maanden uit elkaar en mijn hart is nog steeds gebroken, door hem. Dus sorry, Griet toch nog even deze eindredactionele opmerking... Maar het moet juist zijn, vind je niet? 22 april 2005. na Tribute to Nina Simone ontmoette ik hem en dacht dat ik eindelijk mijn grote liefde had ontmoet. Ik had al een aantal relaties achter de rug maar toen ik Alexander tegenkwam, was ik er bijna zeker van: "He is the one". Het had zo goed kunnen zijn als hij niet zo fucked up was met zijn verleden. Hij besefte het zelf niet eens (en nog niet) dat hij een relatie aan het verwerken was op zijn eigen vreemde manier en dat ik daar de dupe van was. Maar dat had ik ook niet door, alleen toen ...

Ik probeer hier toch wat inkomsten te genereren, dus als je zo lief zou willen zijn om af en toe op die Ads te klikken, dan kan ik daarmee mijn Rilatine betalen ;) Thanks very much! Ik zit trouwens op het Humo Forum als Alice. Omdat Ik mij daadwerkelijk zo voel ja, ik ben al terug een beetje volwassen maar heb toch de indruk dat er een laag verborgen was voor mij die ik nu mag waarnemen. Niet dat ik daar zo wreed gelukkig mee ben, naïviteit heeft toch wel zijn charme ergens. En jammer, want die ben ik nu net kwijt se Gelukkig dat ik wat discipline in de plaats heb gekregen en dat ik wat rustiger ben, al praat ik soms nog wel in mijn slaap. Persoonlijk vind ik dat minder erg dan mensen die snurken. Meningen zijn altijd welkom :)

Als bezig ADHD-bij leid ik uiteraard nog een paar andere internetlevens Waar kan ik al die soms tomeloze energie anders kwijt? http://www.secretdiaryoflaurapalmerthe8th.blogspot.com/ Of join me on My Space and very soon on Facebook http://www.myspace.com/kristianethewriter

Al meer dan twee jaar probeer ik een carrière op te bouwen in de journalistiek. Ik bezit toch al een kleine portfolio. Deze week ga ik een screentest doen bij "The video factory". Vol spanning wacht ik af of Radio 2 mij een auditie gaat gunnen.Bij het magazine Steps en Pas uit sta ik op de reservelijst. Ik zoek dapper verder. Ik heb tenslotte ondanks het feit dat ik "een persoon met een handicap" ben toch een A1 diploma Reclame en Marketing en een postgraduaat journalistiek behaald. Ondertussen zie ik zwarte sneeuw: ik heb nog veel schulden af te lossen. Dat is het probleem, weet je, sinds die diagnose besef ik dat ik alleen maar mijn droom kan volgen. Helaas heb ik geen bemiddelde ouders. Ik vind het tof dat de media eindelijk zijn aandacht op ADHD richt, al is men nog iets teveel bezig met kinderen. Humo besteedt nu aandacht aan Rilatine. Ik sluit het niet uit, dat dit gevaarlijk is voor kinderen, maar ik ben een volwassene en heb er tot nu toe meer baat bij mét d...

Mijn vriendin Vicky, die ik al 16 jaren ken, is nog maar pas in de stad Antwerpen komen wonen. Vicky heef al veel meegemaakt en de laatste twee jaar haar deel van de slechte koek wel gehad. Nu nog eens liefdesverdriet op de koop toe. Daar ben ik al een expert in geworden, de laatste elf maanden. Pas op hé, begrijp me niet verkeerd. Ik heb allerminst de intentie mijn lijden te cultiveren. Maar ik kies er wel voor het te verwerken in plaats van het te verdringen. Verdringen heeft geen zin want op een dag komt het toch: a slap in your face. Als je niet goed nadenkt, heb je het zelfs niet door dat je in een doodlopend straatje zit. Ik moet wel zeggen dat de wonden van mijn verdriet telkens opnieuw zijn opengereten Omdat, ondanks het feit dat het al elf maanden uit is tussen mijn prins Alexander en mij, toch is er nog een zekere aantrekkingskracht Ik hoef hier geen tekeningske bij te maken zeker? Maar nu is het echt gedaan. Sinds drie weken. Maar het gaat hier over Vicky. Vicky houdt zich s...

Op radio één, mijn favoriete zender was daarnet in 'Stories' een programma van één van mijn favoriete radiomaaksters, Fried'l Lesage, een ADHD'er aan het woord. De man had het ontdekt door een artikeltje in de Humo (waarschijnlijk hetzelfde als dat van mij). Hij is getrouwd met waarschijnlijk een zeer geduldige vrouw en twee van hun kinderen hebben het ook. De vrouw vertelde een grappige anekdote over haar man die niet op tijd kon thuisgeraken omdat hij op zijn weg werd geconfronteerd met een overval op een geldtransport. Om een vlotte doorgang te verzekeren van voorbijkomende voertuigen is hij dan maar zelf het verkeer beginnen te regelen Om maar een statement te maken, dat wij goed kunnen reageren in crisissituaties!

Vanalles tegelijk doen- opnieuw een voordeel- zeker in het opgeruimde appartement- te danken aan de hulp van Sien en Maria maar ook van het hele productieteam (Sven, Els, Barbara, Iris, Jeroen en damn damn, ik kan me even die laatste naam niet meer voor de geest halen, hij heeft wit haar en is de geluidsman, vergeef me geluidsman, maar jij hebt mij ook nog geen mail gestuurd. Ik merk dat ik steeds meer een evenwicht ontwikkel tussen mijn twee helften. Lange tijd heb ik mij afgekeerd van ADHD'ers (ik kon het niet aan in die spiegel te kijken en te zien hoe zij telkens faalden en in dezelfde sloot trappen) maar nu ontmoet ik er steeds meer en meer en dan nog vaak in mijn eigen kennissenkring. En succesvolle ADHD'ers, maar ik mag hen niet vernoemen want als ze er zelf niet voor willen uitkomen, mag ik niet degene zijn den OUT. Een tijdje wou ik totaal niet meer ADHD zijn en schaamde ik me voor hetgeen ik allemaal heb uitgestoken. Maar dat is echt puur tijdverlies: je kan de klok...

Gisteravond ging ik slapen. Ik dacht: het wordt een heerlijke nacht, want ik was vrij moe. Dat was buiten de waard gerekend. Mijn lichaam voerde een gevecht met mijn geest. Niets anders al dromen deed ik maar wat? Ik zou het niet weten. Het waren duizenden gedachten die als soldaatjes door mijn brein marcheerden. Hoe kwam dat? Wel mijn medicatie Modified Rilatine is op. Ik had nog een paar 'gewone' Rilatines en nam exact dezelfde hoeveelheid als bij de modified maar ik voelde al de tweede dag dat er iets veranderd was. De nacht voordien sliep ik de slaap der zaligen, nu echter werd ik gekweld door een storm van gedachten. Vandaar het woelen, ik wou die ideeën eruit stampen, maar dat ging natuurlijk niet. Vroeger bleef ik wel eens bij een vriend slapen die me vertelde dat ik de hele nacht aan het babbelen was. Wedden dat daar ook iets mee te maken had? Om maar te illustreren dat ik niet alleen vermoeiend voor anderen kon zijn, maar ook voor mezelf. Alles hangt natuurlijk af van ...