maandag 8 oktober 2007

AD(H)D'ers zijn slechte zelfkenners.
Heel mijn leven ben ik op zoek geweest naar mezelf op alle mogelijke manieren. Ik las boeken over je zelfkennis vergroten, over emotionele intelligentie- het assepoestercomplex- hou op, je maakt me gek-zelfhulpgids voor geliefden, etc...

Ik zocht mijn heil in een therapeut. Ik deed ooit een healing, om mijn chakra's te zuiveren. Ik wijdde me aan Bachbloesemtherapie. Ik las boeken over welk beroep het beste bij mij zou passen, de tijd dat mijn gedachten vertroebeld waren. Ik was even een WICCA heks, slechts een maand. Ik studeerde namelijk niet genoeg en na een paar rituelen in het bos, onthief men mij van een heksenstatus.

Tot ik dus in 2004 dat beruchte artikel vond uit Humo: ik ben een alien. Ik heb ADHD.
Toen was ik opgelucht maar ook bang. Hoe moest het nu verder met mijn leven? Die onzekere wachttijd deed me geen goed. Als ik met andere mensen over mijn vermoedens sprak, geloofde men mij vaak niet. The soty of our life, dus...mensen overtuigen jouw waarheid,jezelf voortdurend verdedigen. Heel vermoeidend, ook voor ons.

Ik voelde me voortdurend misbegrepen en aangevallen. Het maffe is dat ik nu zie dat sommige mensen mij oprecht wilden helpen en gelijk hadden over veel zaken. Waarom ik dat zie? Wel, omdat iemand die ik nog niet lang ken, mij een spiegel voorhoudt. Een confrontatie met mijn oude zelf. Er was een periode, die nog niet zo lang voorbij is, dat ik niets wou te maken hebben met anderen van mijn soort. Dat was de periode dat ik het zelf nog niet aanvaard had. Maar nu kom ik de laatste tijd zoveel mensen tegen die het hebben, zelfs in mijn uitgebreide kennissenkring. Ik probeer dan ook een dialoog op te starten en die mensen te helpen. Zo ook die muzikant over wie ik het nu heb. Ik kan het zelfs aan, tenminste als die persoon zich laat helpen. Anders heb ik niet veel zin om te zien hoe die man in een vicieuze cirkel blijft zitten. Want hij is een getalenteerd bass gitarist maar verknoeit alles door die ADHD. Ik merk aan alles wat hij zegt en wat hij doet, dat hij de essentie mist. Dat is jammer. Ik begin mezelf namelijk heel goed te kennen, dankzij Rilatine en therapie. Ik weet dat ik nog veel werk heb, maar ik ga met reuzensprongen vooruit. Ik herprogrammeer gewoon gans mijn leven. Dat geeft me eindelijk de inzichten die ik zo lang heb ontbeerd. Maar goed, ik wil niet rond de pot draaien, nog zoiets wat wij vaak doen. Het komt erop neer, dat ik nu eindelijk, als gewoon mens wordende, besef hoe vermoeiend AD(H)D'ers kunnen zijn. Ook al doen ze moeite om zich rustig te houden, dat neurologische flipperkastgevoel komt toch, vroeg of laat, tot uiting. Ik ben nu eindelijk rustig, rustiger dan ooit en ik wil andere Aliens helpen daarmee. Want aliens, dat zijn we ergens. Je ziet er heel normaal uit, je hebt zelfs een bepaalde magnetische uitstraling, maar juist daarom kweek je tegenstand. Mensen geloven wat ze zien en kunnen het moeilijk aan dat een op het eerste zicht normaal iemand totaal ongepast uit de hoek komt, de verkeerde dingen zegt op het verkeerde moment. Daardoor blazen we veel bruggen op. Ongewild en niet slecht bedoeld. Terwijl het zoveel beter zou zijn om begrip te kweken en die misverstanden op te lossen. Goed, wij zijn jagers (omwille van onze controversiële ideeën) en de meeste mensen zijn landbouwers, maar we hebben elkaar nodig om tot een betere wereld met meer liefde en communicatie te nodig. Elke mens is op zijn manier nuttig en wij kunnen zeer nuttig zijn, als we maar de kans krijgen. En ADHD'ers krijgen veel kansen die ze verknoeien omdat de omgeving er niet op ingesteld is. Ik heb veel kansen gehad, maar ik tel die niet mee. De kansen die ik nu zal krijgen, die zal ik met beide handen aanpakken en er totaal voor gaan. Voor mijn droom: journalistiek, schrijven, meewerken aan een cultuurzender (Exqi bvb) en anderen van mijn soort helpen...

1 opmerking:

paul lepez zei

iets over mij:
Ik ondekte onlangs ook adhd te hebben, ik wist wel dat ik het had maar "in mindere mate", zei ik steeds. "ik kan dat wel aan"
wakker blijven, mezelf moe maken, koffie drinken en anderen hun gedragingen analyseren incl. de mijne:) + zoek een job waar je concentratie MOET gebruiken

ik scoor almost 100 % op de testen en start vanaf volgende week met rilatine eigenlijk heb ik een ok leven maar de "ben ik dat nu weer vergeten..." episodes wil ik wel eens zien verdwijnen.

many books in my head hope i'll be able to put them on paper

iets over jou:
Leuk die boldeffecten ze waren het eerste wat ik las :)

Je zoekt wel teveel hulp bij anderen analyseer gewoon jezelf en pas je aan tot het een gewoonte wordt

...en een eigenaardigheidje: als je een tekst neerschrijft lijkt alles waarschijnlijk perfect totdat iemand de opmerking maakt dat jouw zinnen en alinea's immens lang zijn...

Amaai zegt die gast niets positief?

Its in the eye of the beholder he ;)

Als laatste tip voor ik aan de rilatine begin: (misschien verander ik nu wel in één of ander antisociaal manneke)
VASTE WAARDEN of dingen waarop je kan steunen zijn belangrijk in eenieders leven maar heel zeker in het onze waarin highs en lows recordafstanden afleggen.

dont hate me world i love you all if ya only knew how much